Lynn en haar kronkels

Tessa van Houtrijve samenleving 1 Comment

Waar gaat mijn blog over? Goeie vraag. Ik zou kunnen tieren over de zorg en hoe slecht het daarmee is gesteld ( maar écht ). Of de kamikazetoeristen die de verkeersregels niet hebben doorgenomen op weg naar Nederland. Ik zou het ook kunnen hebben over de kronkels die ik, zo af en toe, in mijn hoofd heb. Zoals of een maat 35 paar All Stars het zelfde aantal gaatjes voor de veters heeft als een maat 42. Eigenlijk vind ik het lekker om te ventileren. En of dat nou bij een vriendin of bij volslagen vreemde is, maakt mij geen zak uit.

Als splinternlynnieuw Yongstersredactielid vind ik het wel zo handig om mij eerst even voor te stellen. Mijn naam is Lynn en ik ben geboren en getogen in Amsterdam. Sinds zes (!) jaar woon ik in de Spaarndammerbuurt. Lekker dicht bij het Centrum , maar wel met het idee dat je in een rustig buurtje woont (in vergelijking met Amsterdam binnen de ring).

Ik deed en doe graag vrijwilligerswerk. Het fleurt me op, geeft me net dat zetje om de dag te beginnen en je doet een anders veel plezier. Een aantal dingen die ik heb gedaan zijn werken bij een kleine kunstgalerie, bij mijn broer in de winkel staan (toen heette het Studio50; tegenwoordig zit hij in het witgoed). Ik heb ook als manusje van alles bij EmmaTV gewerkt. Dat is een televisieprogramma dat speciaal gemaakt wordt voor kindjes in Emma Kinderzieken bij het AMC. Nu werk ik met heel veel plezier bij de Beusemaecker. Dat is een instelling in Geuzeveld, waar allemaal jong dementerende wonen. Jong dementerend is een verzamelnaam voor uiteenlopende ziektebeelden, waar vergeetachtigheid een rol speelt. Ik werk bij de Jutterij, dat is de activiteitsruimte van de Beusemacker, waar ik een praatje maak en drankjes verzorg. De eerste keer dat ik daar vrijwilligerswerk ging doen, was het heftig. Het was heftig omdat de cliënten, die ooit nog goed bij geest waren, nu min of meer kwetsbaar zijn. Dat is nou het leven. Intussen lig ik nu dubbel met, en soms een heel klein beetje om ze. Het is fantastisch om te zien hoe grappig en ook aandoenlijk de mensen bij de Jutterij soms zijn, zonder dat ze het door hebben. Plus dat het me van de straat houd en ik help de medewerkers van de Beusemaecker een beetje.

De komende tijd ga ik op deze plek mijn ervaringen als vrijwilliger delen, plus nog andere dingen die mij bezig houden.

Comments 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *