“Handen uit de mouwen en gaan!”

Redactie Yongsters reizen, samenleving, yongsters Leave a Comment

Leonie van Berkel (26) werkt als projectleider bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en doet nog heel veel meer. Vrijwilligerswerk is voor haar niet meer dan vanzelfsprekend. “Ik ben gezond en prima in staat om anderen te helpen.” Haar enthousiasme werkt aanstekelijk.

Energie voor tien
Afgelopen jaar organiseerde Leonie voor de derde keer een zomervakantie voor jongvolwassenen met epilepsie. Van tevoren wordt de locatie bepaald en daarna verzint Leonie met een aantal andere betrokkenen allerlei activiteiten voor die week. Er gaan ongeveer 12 jongeren mee op vakantie die behalve epilepsie ook vaak een andere beperking hebben.

De vakantieweek staat vooral in het teken van leuke dingen doen: naar het pretpark, de dierentuin, bioscoop etc. De jongeren hebben allemaal een persoonlijke begeleider die week. Leonie heeft tijdens de vakantieweek de eindverantwoording over alles. “Ik heb veel verantwoordelijkheden, maar ik wil absoluut niet worden gezien als de leider van het stel. Ik ben net zo belangrijk als elke andere vrijwilliger en we doen het samen.” Na een week vakantie komt Leonie moe maar voldaan weer thuis. “Zo’n week is een verrijking van mijn leven. Ik krijg er zoveel energie van! Mijn grootste geschenk is dat ik gezond ben en dat ik in staat ben om dingen voor anderen te doen. Dat wil ik dan ook optimaal benutten.”

Bezige bij       
Leonie vertelt dat haar zus eens in de twee weken kookt voor een meisje met spasme. Haar zus is echter nu voor een langere periode op vakantie en daarom neemt Leonie het van haar over. “Ik maak iemand blij met mijn hulp en tegelijkertijd heb ik zelf ook een leuke tijd.” Het contact gaat verder dan alleen maar koken. Ze kletsen wat af en gaan binnenkort eens een keer naar de bioscoop. Voor Leonie is het niet meer dan normaal om te helpen en ze doet het heel graag. “Ik heb dit altijd van huis uit meegekregen. Handen uit de mouwen en gaan!”

Miss Amsterdam Verkiezing
Alsof ze nog niet genoeg te doen had, werd de Amsterdamse een tijdje geleden aangesproken op straat. Totaal niet in de stemming sjokte ze – verzonken in haar telefoon – achter een vriendin aan door de Kalverstraat. Ze werd gevraagd om mee te doen aan de Miss Amsterdam Verkiezing. Leonie begint te lachen. “Ik dacht dat het een grap was. Waarom ik?” Na een nachtje slapen besloot ze om eens uit haar comfortzone te stappen. “Ik denk altijd maar: dingen komen niet voor niets op je pad.” Bij de Miss Amsterdam Verkiezing draait het niet alleen maar om de looks – je moet ook een verhaal hebben waarmee je de stad kunt representeren. Er wordt veel nadruk gelegd op sociaal en maatschappelijke groei, horizonverruiming en uitbreiding van het netwerk van de kandidaten.

Na een bewogen periode met voor Leonie soms wat gênante momenten (ze werd raar aangekeken toen ze vertelde dat ze nooit eerder een catwalk-loopje had gedaan), fotoshoots en perspresentaties vond eind oktober de verkiezing plaats. “Miss Amsterdam ben ik niet geworden maar ik heb wel weer veel geleerd van deze korte periode. Ik denk dat ik bij alles wat ik doe dicht bij mezelf blijf en dat wordt door de meeste mensen heel erg gewaardeerd. Het advies wat ik dan ook aan iedereen zou willen meegeven is: blijf altijd jezelf, bij alles wat je doet!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *