Lynn en haar kronkels

Redactie Yongsters geven, samenleving, yongsters Leave a Comment

lynnLezen was mijn grootste hobby toen ik klein was. Opgeslokt worden door een verhaal vind ik heerlijk. Toen kwam de pubertijd en had ik andere dingen waar mijn ogen op vielen. Maar het lezen was ik niet verleerd. Toen ik zestien was heb ik een hersenbloeding gekregen en daar heb ik nu nog de restverschijnselen van over gehouden. Het gaat goed hoor, met mij. Maar één van de dingen waarmee ik moeite mee heb is geconcentreerd een boek lezen. Zo nu en dan kocht ik een luisterboek, maar er zijn veel te weinig luisterboeken in boekwinkels. En er is geen verscheidenheid aan luisterboeken. Plus het is duur. Nu kwam ik via mijn vader op een organisatie waar ze lezen voor visueel beperkten mogelijk maken. Dat doen ze voor een jaarlijkse contributie. Handig zou ik zo zeggen. 75.000 gesproken boeken voor het uitkiezen! Het heet PassendLezen. Het maakt mij niet uit uit of ik nu reclame maakt, maar dit is gewoon het einde! Een wereld ging voor mij open. Het is voor mij pijnlijk om te zien wat ik verloren ben, namelijk de concentratie om rustig een écht “levend” boek lezen.

En daarom doe ik ook vrijwilligerswerk, bij Yongsters en bij andere organisaties. Niet alleen om de structuur en ook niet om het schouderklopje wat ik mezelf kan geven. Ook niet omdat ik met een egoïstisch goed gevoel kan slapen. Nee, omdat ik donders goed weet hoe het is om aan de andere kant te staat. Want ik héb aan de andere kant gestaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *