Knuffels en een hele berg tekeningen

Redactie Yongsters reizen, yongsters Leave a Comment

Ik was totaal niet zenuwachtig toen ik achterin de auto van mijn ouders naar het vliegveld werd gebracht. Misschien moest het besef nog komen. En oh, dat kwam er. Nadat ik drie uur op Schiphol had rondgeslenterd was het dan eindelijk zo ver. Het toestel begon langzaam naar de startbaan te taxiën. Gedachten schoten door mijn hoofd. ‘Kan ik nog roepen dat ze moeten stoppen en mij eruit moeten laten?’ Natuurlijk waren deze zenuwen achteraf helemaal niet nodig. Ik heb de tijd van mijn leven gehad in Guatemala.

Vrijwilligerswerk bij Los Patojos 

Los Patojos

Na de middelbare school was ik het scholierenleven wel even zat. Dus besloot ik naar Guatemala te gaan en daar vrijwilligerswerk te doen. Ik kwam terecht bij Los Patojos, een project opgericht voor arme kinderen uit de omgeving. Het is een soort combinatie tussen een basisschool en een kinderdagverblijf. De jongste kindjes waren een jaar of 3, de oudste rond de 17. Ze krijgen er ontbijt en lunch. Ook krijgen ze les in taal, rekenen, muziek en nog veel meer. Maar daarnaast is het gewoon een plek waar de kinderen lekker kind kunnen zijn.

Alcohol, drugs en gokken

‘Veel van de ouders van de kinderen drinken veel of zijn verslaafd aan drugs of gokken. Thuis hebben ze weinig te eten en krijgen ze vaak geen aandacht’, vertelde mijn begeleider. ‘Wij willen deze kinderen een goede jeugd bezorgen en een toekomst bieden.’

Mijn taken bij Los Patojos waren heel uiteenlopend. Ik was eigenlijk een soort klasse-assistent. Ik hielp met taakjes als het uitdelen van eten, het uitleggen van rekensommetjes en het organiseren van een klassenuitje. Ook was er een jongetje met ontzettende concentratieproblemen. Met hem heb ik af en toe een rustig plekje opgezocht om te oefenen met lezen.

Hij wist niet dat er überhaupt iets was buiten de stad waar hij woonde

De meeste kinderen uit mijn klas waren tussen de 8 en 10 jaar. Wat waren het toch een schatjes. Elke dag werd ik vrolijk begroet met knuffels en een hele berg tekeningen. Het mooiste vond ik om te zien hoe leuk de kinderen het vonden om iemand te ontmoeten uit een ander land, met een andere cultuur. Zo probeerde ik aan een jongetje uit te leggen dat ik van buiten Guatemala kwam. Hij wist niet dat er überhaupt iets was buiten de stad waar hij woonde.

Ik weet dat ik niet zomaar even het armoedeprobleem heb opgelost daar aan de andere kant van de wereld. Maar om te zien hoe dankbaar de kinderen op mijn project waren voor mijn hulp, hoe leuk ze het vonden om met mij te spelen en hoe graag ze dingen van mij wilden leren, dat is waarom ik het deed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *