In het Zonnetje: Kiki (17)

Anjali Mahabier geven, samenleving, yongsters Leave a Comment

Yongsters zet iedere maand een jonge vrijwilliger in het zonnetje. Deze maand is dat Kiki Dusebout (17 jaar). Kiki is net begonnen met haar studie Nederlandse Taal en Communicatie aan de UvA. In afgelopen zomervakantie heeft ze aan een vrijwilligersweek voor gehandicapten meegedaan van Stichting Happynezz. Dit is een vakantieweek voor gehandicapten waarbij de gehandicapten begeleid worden door vrijwilligers. Het betreft vrijwilligerswerk waar je vanaf je achttiende aan kunt deelnemen. Zij had samen met een ander meisje echter het geluk dat zij vanwege hun volwassen houding en connecties ook mee mochten helpen.

Wat voor vrijwilligerswerk heb je gedaan?
“Ik heb één op één een gehandicapt meisje begeleid tijdens de vakantieweek voor gehandicapten. Je bent hierbij 24/7 verantwoordelijk. Ik moest haar op bed leggen, aankleden, eten geven; eigenlijk alles. De hele week worden activiteiten gedaan met de gehele groep van gehandicapten en vrijwilligers. Dit zijn verschillende activiteiten die variëren van spelletjes spelen in het bos tot met z’n allen gaan zwemmen. Eén keer wordt er een groot uitje georganiseerd zoals bijvoorbeeld naar het pretpark gaan. Helaas ging het grote uitje van deze week dit keer niet door vanwege het hete weer van afgelopen zomer. Dit zijn natuurlijk allemaal aspecten waar je rekening mee moet houden. We hebben dit opgelost door dit gat op te vullen met nóg meer spelletjes spelen en af te sluiten met een bioscoopvoorstelling. Het is mooi om te zien dat deze improvisatie de vrijwilligers enigszins droevig stemden maar het de gehandicapten zelf niets uitmaakten. Zij waren met alles blij. Het belangrijkste is om ervoor te zorgen dat de gehandicapten een onvergetelijke week hebben.”


Waarom had je juist hiervoor gekozen?

“Ik heb er in feite niet zozeer voor gekozen. Ik ben er gewoon ingerold door mijn teamleider van werk die algemeen bestuur is bij de stichting. Hij stuurde mij een berichtje met de vraag of het mij leuk leek hieraan mee te doen. Ik dacht gelijk: waarom niet? Het leek me superleuk om dit mee te maken en om met gehandicapten om te gaan. En natuurlijk ook voor de ervaring. Nadat ik had toegezegd, heb ik een gesprek gehad met de voorzitter van de stichting en mijn teamleider van werk. Zij hebben mij foto’s laten zien van voorgaande jaren en meer uitleg gegeven, met de vraag of het mij nog steeds leuk lijkt. En voor ik het wist, was ik zelf vrijwilliger bij Stichting Happynezz.”

Wat maakt dit werk bijzonder voor jou?
“Het bijzonderste is de dankbaarheid die je ervoor terug krijgt. Onbeschrijfelijk. De gehandicapten kijken een heel jaar uit naar deze week. Ze zijn zo gelukkig die week en dat kan je aan alles zien. Voor de kleinste dingen tonen ze hun oprechte dankbaarheid. En dat maakt mij als vrijwilliger weer gelukkig. Naast de omgang met gehandicapten is de band tussen de vrijwilligers onderling erg goed; je houdt er vrienden aan over. Hiernaast is door dit werk mijn kijk op dingen veranderd. Het is moeilijk uit te leggen, maar ik ben als mens veranderd.”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *