Gelukkige ouderen

Redactie Yongsters geven, sport Leave a Comment

In verzorgingstehuis Vondelstede praat ik met een aantal bewoners over de georganiseerde vrijwilligersactiviteiten. Wat betekenen die activiteiten en vrijwilligers eigenlijk voor de ouderen?

De lift brengt mij naar de woonkamer op de eerste etage van het verzorgingstehuis waar een aantal bewoners aan tafel zit. De ouderen vertellen enthousiast over de georganiseerde activiteiten. “De vrijwilligerscoördinator heeft onze wensen aangehoord en zorgt ervoor dat er dagelijks iets leuks te doen is”, zegt meneer Vogelvang (89). “Klassieke muziekconcerten, kerkdiensten, aanmoedigen tijdens een schaatswedstrijd of een bezoek aan het Rijksmuseum”. Meneer Vogelvang geeft mij een boekje waarin ontzettend veel activiteiten staan gepland voor deze maand.

Hulp van studenten
Vondelstede is volgens de bewoners een open huis. “Buurtbewoners kunnen gerust langskomen voor een kopje koffie of aanschuiven voor een maaltijd. En er komen veel vrijwilligers die ons bijvoorbeeld in de rolstoel door het park rijden”, zegt meneer Vogelvang. Ook zijn er studenten die regelmatig hulp bieden aan de ouderen. “Een aantal meiden van de opleiding voor schoonheidsspecialiste verzorgen onze nagels en masseren onze handen. Zij doen ons een groot plezier en kunnen tegelijkertijd oefenen voor hun opleiding”.

Aandachtig luister ik naar de uiteenlopende verhalen van de ouderen. Meneer Vogelvang woont samen met mevrouw Woltz (93) in Vondelstede. Zij vertellen trots dat zij inmiddels 28 jaar bij elkaar zijn. “Ik heb niet achter hem aangezeten hoor, hij heeft mij versierd”, zegt mevrouw Woltz uitdagend. “Oh nee, oh nee”, gaat meneer er tegenin. “Onze Lieve Heer heeft ons bij elkaar gebracht op 17-7-1987”, zegt hij glunderend. Mevrouw gaat verder over de activiteiten. “We doen hier ook aan gymnastiek. Dan til ik nog veertig keer een gewicht van zeven kilo op.” Zittend op haar rollator doet mevrouw Woltz alsof zij gewicht heft. “Ik ben vroeger zelf altijd vrijwilliger geweest en help hier ook nog steeds mensen. Ik bied een luisterend oor voor ouderen die het even moeilijk hebben en laat iedereen zich hier welkom voelen.”

Genieten van huiskamerconcerten
Als mevrouw Raaijmakers (81) opstaat om naar haar kamer te gaan gebaart mevrouw Woltz haar nog even te blijven. “Ted kan zo lekker dansen tijdens muziekactiviteiten. Je wilt daar vast nog wel iets over kwijt, is het niet Ted?” Mevrouw Raaijmakers blijft staan en vertelt enthousiast over de concerten die worden georganiseerd. “Het is natuurlijk anders dan in het Concertgebouw, maar wie kan zeggen dat hij thuis kan genieten van zulke mooie optredens?”.

De bewoners worden zichtbaar blij van de georganiseerde activiteiten die er zonder vrijwilligers niet zouden zijn. Meneer Volgelvang benadrukt dat het voor vrijwilligers ook geen straf is om hier te komen. “Velen komen hier graag terug hoor. Het is vaak zo gezellig, even lekker een praatje maken. Soms zitten we wel met drie of vier studenten aan tafel die onze verhalen maar al te graag aanhoren”. Terwijl meneer dit zegt, pakt mevrouw Woltz een zakkammetje uit haar tasje en brengt daarmee het haar van meneer in model. Voor meneer waarschijnlijk niet meer dan normaal, want hij praat rustig verder. Mevrouw Woltz geeft mij een knipoog.

Na dit warme gesprek is mij duidelijk geworden dat vrijwilligers heel belangrijk zijn voor de bewoners van Vondelstede. Het enthousiasme waarmee de ouderen praten over de leuke activiteiten geeft mij een goed gevoel. Ook blijkt dat het niet alleen geven is, je krijgt er als vrijwilliger veel voor terug. Ik had nog veel langer kunnen luisteren en kletsen, maar na drie kwartier moet ik er helaas vandoor. Ik stap met meneer Vogelvang en mevrouw Woltz de lift in. Mevrouw geeft meneer een zoen op de wang: “Wat ben je toch ook een poepie hè”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *