“Als je je somber voelt dan kom je hierheen en dan word je vanzelf weer blij.”

Tessa van Houtrijve samenleving, studenten, toekomst, yongsters Leave a Comment

Twee jaar geleden vluchtte Aaron Roman op zestienjarige leeftijd alleen uit Afghanistan. Nu heeft hij zijn middelbareschooldiploma op zak en is begonnen met een studie International Business Administration aan de Vrije Universiteit. Daarnaast werkt Aaron als vrijwilliger bij cultureel buurtcentrum Jungle in Amsterdam-Oost.

Tekst: Tessa van Houtrijve
Fotografie: Huub Zeeman

Jungle
Op steenworp afstand van de Dappermarkt staat het witte gebouw met groene, rode en gele accenten waar Jungle in gevestigd is. In het cultureel-maatschappelijke buurtcentrum wordt een heel scala van activiteiten georganiseerd: van muziek tot discussiepanels, comedy-avonden en feestjes. Nu, op een doordeweekse ochtend, is de ruime zaal leeg, op een paar dames na die op een aantal fauteuils in de zithoek zitten.

Aaron achter de bar bij Jungle.

Ik zit met Aaron aan de bar in het schemerige licht van de glas in lood lampen die boven de bar hangen. Op feestjes en evenementen staat Aaron achter de bar. “Aan het begin was het lastig. Ik wist niet hoe alle drankjes heetten, hoe je bier moest tappen of hoe je wijn schenkt. Maar ik wilde graag achter met mensen werken en achter een bar,” vertelt hij. “Het is heel gezellig om hier te werken. Hier ben je altijd met mensen, er is altijd muziek en er is altijd een feestje. Als je je somber voelt dan kom je hierheen en dan word je vanzelf weer blij.”
De buitenlander
Sinds een jaar staat Aaron achter de bar bij Jungle. Naast biertjes tappen helpt hij soms ook met het organiseren van evenementen, met de kaartverkoop of door deel te nemen aan een discussiepanel. Hij woont nu twee jaar in Nederland, al zou je als je hem hoort spreken denken dat hij hier veel langer woont. De reis van Afghanistan naar Nederland die Aaron op zijn zestiende alleen ondernam, was moeilijk en gevaarlijk. “Met name het deel Iran naar Turkije en daarna naar Griekenland. Ik moest twaalf uur lopen door de bergen in de kou. We zaten daarna op een boot die gemaakt was voor veertig mensen, en wij waren met tachtig personen. De boot is gezonken. Gelukkig was er een schipper in de buurt die ons gered heeft. Het was echt een bijna-dood ervaring. Maar het heeft me sterk gemaakt.”

Aaron woont in het asielzoekerscentrum in de voormalige Bijlmerbajes. “Toen ik hier net kwam, kon ik de taal niet spreken en voelde ik me somber. Ik was een beetje eenzaam en voelde me echt de buitenlander.” Gelukkig maakte hij via zijn middelbare school snel vrienden. “Ik zat met Nederlanders, Surinamers, Marokkanen en Turken op school en heb van hen heel veel Nederlands geleerd. Aan het begin sprak ik helemaal geen Nederlands maar ze waren goede vrienden en gaven me Nederlandse les en leerde me natuurlijk ook een beetje straattaal.”

Ook het vrijwilligerswerk bij Jungle hielp Aaron bij het aarden in Amsterdam. “Ik kon veel vragen stellen, ‘hoe heet dit of dat?’, of: ‘Kunt u me dit uitleggen?’ Zo ging mijn Nederlands vooruit. Soms nam ik ook schoolopdrachten mee. Als er dan bijvoorbeeld een comedyshow bezig was, kwam er vaak een uurtje niemand bij de bar. Dan zat ik aan mijn opdrachten. Roberto, een van de Jungle-medewerkers, hielp me dan vaak met het huiswerk en hij leerde me hoe de bar werkt.”

Thuis in Amsterdam
Aaron timmert in ieder geval aan de weg. Alhoewel hij nog in afwachting is van een verblijfsvergunning, volgt hij op dit moment een schakeljaar aan de VU waarin hij extra Nederlandse les krijgt. Hoewel de opleiding die Aaron wil doen in het Engels is, wil hij graag zijn Nederlands op hetzelfde niveau brengen als zijn Engels zodat hij straks in Nederland kan werken.

Ik vraag hem of hij zich inmiddels echt thuis voelt in Amsterdam. Zijn ogen lichten op. “Jazeker! Ik ben eigenlijk niet meer een vluchteling. Ik studeer, ik werk hier, ik ben zelfstandig. Ik heb niemand nodig.” Toch houdt Aaron ervan om onder de mensen te zijn, en dat maakt het werk bij Jungle ook zo leuk. “Er komen hier heel veel Nederlanders en daar maak ik dan een praatje mee. Soms zeggen ze dat ze vinden dat ik goed bezig ben en zo goed Nederlands spreek. Dat is leuk om te horen. Daarnaast leer ik veel nieuwe dingen en maak ik nieuwe vrienden en vriendinnen. Ik heb zelfs mijn eigen vriendin hier ontmoet! Ook zijn hier veel feestjes van studenten. Die geven me dan adviezen en tips. Omdat ik ook op de universiteit studeer spreken we dan soms af. Verder is er bijna altijd muziek of comedy. Jungle is goed voor de hersenen en voor goede tijden.”

Een nadeel? Aaron moet lachen. “Soms sta ik tot dik één uur achter de bar ‘s nachts. En dan moet ik daarna nog weer terug naar huis. En met een beetje drank op is het moeilijk fietsen!”

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *